Strembin vika búin. Eftir að hafa hangið inni á bókasafni alla vikuna er vel við hæfi að fara í smá ferðalag yfir helgina. Ferðinni er heitið til Asheville í þennan kofa með fullt af fólki sem ég þekki mismikið. Þetta ætti að minnsta kosti að vera forvitnileg ferð.

|

Það er komið að því. Stóri dagurinn á morgun. Ég fæ að stíga í hægri löppina aftur. Þetta er alveg kærkomið enda kominn með nóg af því að hoppa um á hækjum. Ég er reyndar kominn með ógurlega þríhöfða eftir þessar 6 vikur enda enginn smásmíði sem hendurnar hafa þurft að halda uppi.

|

Gleðilega Páska.

Páskadagur fór nánast alveg framhjá mér. Ekkert frí gefið í skólanum yfir páskana og sjaldan verið eins mikið að gera í skólanum. Ég eyddi páskadeginum líkt og dögunum á undan inni í tölvuveri og því er nokkuð ljóst að allur litur sem var tekinn í sólinni á Miami fer jafn snöggt og hann kom.
Miamiferðin var skemmtileg og vel þegið frí á miðri skólaönninni. Við (13 Duke-arar og Ófi)gistum í húsi u.þ.b. 45 mínútum fyrir utan borgina í rólegu úthverfi. Í húsinu var allt til alls, sundlaug í garðinum og vatn fyrir rétt hjá. Þegar gestgjafinn var búinn að fullvissa mig um að það væru engir krókódílar í vatninu þá lagði ég í að fara í kanóferðir. Ég var búinn að skrifa langann pistil um ferðina en ekkert af því efni komst í ritskoðun. Ég setti hins vegar eitthvað af myndum úr ferðinni inn á myndasíðuna.
Þegar við vorum niðri á Miami vann Duke deildina sína (ACC) í körfunni sem var ótrúlega góður árangur miðað við takmarkað lið. Þeir duttu hins vegar út úr NCAA úrsláttakeppninni í 16-liða úrslitum á föstudaginn sem var ekki jafn skemmtilegt.
Ég býst við að það verði álíka brjálaði að gera í skólanum í þessari viku og því gæti verið lítið um skrif hér á síðuna. Næstu helgi fer ég hins vegar í sumarbústað upp í fjöllunum hér og vonandi verður nóg að segja frá þeirri ferð. Þá verð ég svona næstum því alveg laus við hækjurnar. Á föstudaginn verða 6 vikur frá því að ég fór í aðgerðina og þá má ég fara að stíga í löppina en samt með stuðning frá hækjunum. Það verður hins vegar bara í nokkra daga og því ótrúlega stutt í að þetta endi loksins.
Ég gleymdi alveg að segja frá því um daginn þegar ég var að rölta frá lækninum á hækjunum. Þetta var heitur dagur og ég því ströggla og væntanlega sveittur og þreyttur. Á móti mér kemur gömul kona sem ég hef aldrei séð áður og eina sem hún segir við mig er: ''Is it really worth it?'' og svo labbar hún í burtu. Þetta var bíómynda móment sem fékk mig til að hugsa..................og ég er enn að hugsa.

Ég læt þetta nægja í bili.

|